Onze hardnekkige overlevingsstrategie.

De afgelopen tijd heb ik regelmatig contact met haar gehad via Messenger en telefoon. Ze is op zoek naar haar roots en dat geeft heel veel onrust. Ze wil zo graag, maar de angst voor wat ze tegen gaat komen, maakt dat ze keer op keer afhaakt en zich weer verstopt.>

Een zeer bekend patroon in haar leven, een tweede natuur. Ze beschikt over vele maskers, die ze hanteert om haar pijn te vermijden en het leven aan te kunnen. Ik leg haar wat uit over de trauma’s en maskers en probeer haar te stimuleren om het proces aan te gaan. Tijdens zo’n gesprek krijg ik de indruk dat ze zover is, maar de dag daarop is ze weer in de pijnvermijding beland en staat de overlevingsstrategie van vluchten en bevriezen/verstarren voorop.

Die overlevingsstrategie kom ik vaak tegen bij mijn cliënten. Ze melden zich bij mij om het proces aan te gaan, annuleren de afspraak en zijn dan een hele tijd niet te bereiken via whatsapp en telefoon. Na ongeveer een week krijg ik dan pas een reactie.

Leven vanuit je overlevingsdelen is slopend. Leven met een masker op ook. Je verstopt jezelf en maakt jezelf onzichtbaar. Je hebt het gevoel alsof jij je dag in dag uit moet aanpassen. Jouw geluk is verre van belangrijk.

Zal ik je eens iets vertellen? Ik ken het patroon. Ik heb het zelf meegemaakt. Ik weet precies wat jij doormaakt. Je hebt een lange weg te gaan, maar als ik het kan, kun jij het ook.

Het leven is zoveel mooier om te leven vanuit een steeds groter wordend gezond deel.

Misbruik/incest.

Vandaag liep ik haar toevallig tegen het lijf. Ze was één van mijn eerste cliënten voor een Traject aan behandelingen. Ze ging gebukt onder een zwaar thema van misbruik/incest over de generaties heen. Ze was aan het eind van haar leven en moest enkel nog een paar jaren mee, vertelde ze me. Ze was zes jaar lang onder behandeling geweest van een psycholoog, maar er was nooit over het zware thema gesproken. Nu groeide het boven haar hoofd, omdat ze een herhaling van het patroon zag bij haar eigen gezin. Ik laat haar een intakeformulier invullen en we gaan aan de slag.

We starten met de tafelopstelling van haar vroege jeugd. Alle pijn van toen mag naar boven komen. Alles mag gezien en benoemd worden. Hoe pijnlijk ook, het komt op tafel. Meer doen we er niet mee. Enkel erkennen wat haar is overkomen. Binnen laten komen wat ze al zoveel jaren heeft weggestopt. Voelen wat het met haar gedaan heeft. Hoe het haar gevormd heeft. Stapje voor stapje gaat ze het aan. De poppetjes maken zichtbaar wat er zich heeft afgespeeld. Het geheim wordt gedeeld. Als afsluiting krijgt ze het dossier hechting mee. Zelfeducatie is erg belangrijk.

In de sessies daarna komen er andere nog therapievormen aan bod om de balans tussen lichaam en geest zoveel mogelijk te herstellen. Net wat ze aan kan, net wat ze op dat moment nodig heeft. Ik zie haar sterker worden. We werken aan belemmerende patronen en overtuigingen, maar ook aan het milder zijn naar zichzelf toe.

Er is nog een tweede sessie tafelopstellingen om het misbruik bespreekbaar te maken. Vooral gericht op de onschuld van het kind. De schuld ligt altijd bij de volwassene. Dit vindt ze heel moeilijk, maar ze slaat zich er wonderbaarlijk doorheen. Dezelfde inzet zie ik bij de grote opstelling met representanten. Het trauma wordt aangekeken en krijgt een helende werking. De persoon achter het trauma kan weer verder.

Maanden later pakt ze haar geliefde werk weer op. De vrouw die het jaar daarvoor was uitgeblust, leeft helemaal op. Ze heeft het niet alleen voor zichzelf gedaan, maar ook voor haar kinderen.

Vandaag zag ik haar na lange tijd. Haar tred is lichter. Ze ziet er jonger uit. Ik ben enorm trots op haar.

Schuldgevoel.

Ze loopt er al maanden mee rond, maar de pijn neemt niet af. C. heeft samen met de artsen, het verplegend personeel en de naaste familie de beslissing genomen om het leven van haar zieke, hoogbejaarde vader niet langer te verlengen. Een goed overwogen besluit, maar o zo pijnlijk. In de maanden na het overlijden neemt het schuldgevoel hierover alsmaar toe. Wat is het moeilijk om hiermee om te gaan.

C. meldt zich voor een Sensi behandeling in de hoop rust te vinden en het schuldgevoel om te keren. We starten met het protocol en al snel komen er een aantal herkenbare thema’s voor haar aan de orde.

Mooie resultaten worden behaald met EFT (Emotional Freedom Techniques). Dit is een kloptechniek op de meridiaanpunten, maar gericht op emotionele lading zoals angst, verdriet, schuld, trauma’s e.d. We formuleren het thema (de zin die alle lading dekt) en gaan aan de slag. Ondanks dat ik……………….ben ik geweldig.

Tijdens de sessie gebeurt er heel veel. C. gaat heel veel gapen, tranen vinden hun weg en de neus gaat lopen. Allemaal dingen die kunnen gebeuren en per persoon verschillend zijn. Dit heet ontlading en alles is goed. Het is een heftig proces, maar gaandeweg vermindert de lading.

We gaan verder met SSR (Sensi Stress Release) en mogen kijken naar traumatische gebeurtenissen uit dit leven. Ook hier komt de gebeurtenis naar boven en kunnen we nog een laatste stukje lading weghalen.

We sluiten de Sensi behandeling af. Ik spreek met C. af om de komende dagen goed te letten op bijzondere verschijnselen en dit direct terug te koppelen naar mij. Want een Sensi therapeut loopt met je mee. Je hoeft het niet alleen te doen.

Entiteiten.

“B. heeft last van entiteiten. Al van jongs af aan is hij zich bewust van hun aanwezigheid. Hij ziet ze als schimmen en voelt hun aanwezigheid als een beklemming. Entiteiten weghalen is onderdeel van het Sensi protocol. Al snel laat de entiteit zich zien en voor B. is het geen enkele verrassing, wanneer ik de entiteit beschrijf. B. krijgt adviezen mee voor het versterken van zijn aura in de vorm van edelstenen, druppels e.d. en adviezen om zijn woning te zuiveren. In de maand hierna krijg ik regelmatig het verzoek om op afstand te behandelen. Zowel voor hemzelf als voor zijn kinderen. Paniek en wanhoop wisselen elkaar af. Vervolgconsulten komt hij niet na. Druppels om de entiteiten weg te houden, worden vergeten. Het lukt hem niet om de discipline op te brengen en is zo een gemakkelijke prooi voor nieuwe/andere entiteiten”.

“Een jonge moeder komt met haar 7 jarige zoon naar de praktijk met het verzoek om entiteiten weg te halen. Jaren geleden zijn ze al eens bij een andere therapeut geweest met dezelfde hulpvraag en dat is toen een hele tijd goed gegaan. De zoon kan vanuit het niets erg boos worden en moeder denkt aan entiteiten. Na meting blijkt dit te kloppen, maar ook de moeder zelf draagt entiteiten met zich mee. We volgen het protocol van weghalen, voorschrijven en advies. Helaas is er ook hier geen discipline en de boze buien van de jongen keren al snel weer terug”.

Regelmatig komt er iemand bij mij met de vraag om entiteiten te verwijderen bij henzelf en/of familieleden. Deze mensen zijn er al jaren mee bekend. Voor mij is dat prettig werken, want men hoeft dan geen drempel meer over. Entiteiten (of energieën) horen er voor hen gewoon bij.

Voor wie er nog niet mee bekend is: entiteiten zijn dolende zielen. Ze zijn vaak te snel gestorven (bijv. door een ongeluk of ziekte) en als het ware de weg kwijt geraakt. De dood heeft hen overvallen. Ze klampen zich vast aan mensen waarbij ze zich vertrouwd voelen. De entiteit komt binnen via gaten in de aura.

Tijdens de Sensi behandeling haal ik de entiteit(en) weg en stuur deze door naar het Licht. Daar wordt hij of zij ontvangen door zijn zielsfamilie. Een mooi en liefdevol proces, bijgestaan door de Engelen.

Hierna is het van groot belang om de cliënt adviezen mee te geven om zichzelf af te sluiten en sterker te maken. Hiermee voorkom je nieuwe gaten in je aura. Een ander aandachtspunt is de woonomgeving.

Reiniging geschiedt dus op 3 vlakken: het weghalen van de entiteit(en), het versterken van je aura en het schoonmaken van je woning.

Dit vergt een zekere discipline van de cliënt. Zo voorkom je dat er een volgende entiteit op je pad komt of bij één van de andere gezinsleden.

Rood gezicht en opgezette wangen.

“P. is een jongeman van 25 jaar en hij komt voor een Sensi behandeling. Hij heeft al jaren last van roodheid in het gezicht en opgezette wangen. De dermatoloog kan niets voor hem betekenen.

Omdat ik me niet bezig mag houden met medische zaken richt ik me op het Sensi protocol. Ik laat me dus leiden door de biosensor en ga aan de gang met de therapievormen uit de Sensi om balans te brengen tussen lichaam en geest.

Zo komen er al snel bepaalde thema’s naar boven, maar echte diepgang gaat hij uit de weg. Dat is jammer, maar ik kan niet anders dan dit te respecteren.

Bij het uitmeten van de middelen kom ik op een natuurlijk antibioticum en een olie om te smeren op zijn gezicht. Deze middelen gebruikt hij trouw en er volgen een aantal vervolgconsulten. Helaas voor hem: de roodheid wordt niet minder en ik verlies hem uit het oog”.

Al die jaren blijft hij in mijn gedachten. En dan krijg ik zelf de diagnose rosacea, een huidaandoening in het gezicht, die gepaard gaat met uitslag en roodheid. Ik sluit me aan bij een facebook groep voor lotgenoten en lees hun verhalen. Vaak zijn de klachten begonnen met roodheid. Zou het dan toch…...? In dit kader kan ik de uitgemeten middelen, alsmede de thema’s helemaal plaatsen.

Angsten.

“Sinds een aantal jaren heeft V. het leger verlaten en is hij zich gaan richten op een totaal ander werkgebied. Daar leer ik hem kennen en we raken aan de praat. Zijn werkkamer hangt helemaal vol met diploma’s en certificaten. Zijn honger naar kennis is niet te stillen. Wat opvalt, is dat hij onophoudelijk vertelt, hoe goed hij is in zijn werk en dat hij iedereen kan helpen. Alsof hij daar zijn eigenwaarde uit haalt.

Hij vertelt over zijn angstklachten, vooral in de nacht. Ik hoor dat hij al bij diverse therapeuten is langs geweest. We spreken af voor een Sensi behandeling.

Via het meetprotocol komen we al snel uit bij het thema hechting. We volgen de pijnpunten hierop en ieder pijnpunt raakt een thema bij V. Aan de orde komen zelfvertrouwen, angst, eenzaamheid, keuzes maken en je laten zien zoals je werkelijk bent. V. vertelt over zijn jeugd en de band met zijn ouders. Dit werkt door in andere relaties.

Als therapeut vind ik het belangrijk om cliënten door te sturen naar een collega, wanneer bij mij de kennis ontbreekt. Ik breng V. in contact met iemand die werkt volgens de CREF-methode (trauma en hechting). Hij belt om een afspraak te maken en trekt zich daarna weer terug. Hij gaat nog een andere therapievorm uitproberen.”

Voor een therapeut is het moeilijk om hulp te bieden aan iemand, die rond shopt in therapeutenland. Deze cliënt kan (of wil) niet de diepte in. De motivatie ontbreekt, want er is altijd een nieuwe therapie/uitweg.

Wanneer ik hier systemisch naar kijk, dan is deze persoon aan het vluchten. Dat heeft te maken met zijn overlevingsmechanisme, dat is ontstaan na zijn geboorte. Hierover later meer.

Stress, spanning en burnout.

“O. heeft een drukke en verantwoordelijke baan. Daarnaast is ze sociaal erg actief. De dagen zitten helemaal vol en het kost haar moeite om tijd voor zichzelf te nemen. Haar hoofd loopt over en haar lijf protesteert hevig. Regelmatig komt ze bij me langs om te ontspannen en om spanning af te voeren. Het is fijn om te zien, hoe ze opknapt van een consult bij mij. Remedies om het proces te ondersteunen neemt ze trouw in.”

“B. voelt dagelijks spanning in zijn hoofd en lichaam. Het leven valt hem zwaar op dit moment en het kost hem veel energie om zich staande te houden. Zijn oudste dochter woont bij zijn ex en het contact met haar loopt op dit moment allemaal niet zo lekker. Hij doet zijn uiterste best om sterk en betrouwbaar te zijn voor zijn gezin, maar de spanning eist regelmatig zijn tol. Dan belt hij me op om een afspraak te maken. Na een behandeling kan hij weer een tijdje vooruit.”

In een Sensi behandeling zitten veel therapievormen die rust geven aan hoofd en lichaam. Wij noemen dit het burnoutprotocol. Behandelingen die spanning afvoeren en de geest weer opladen. Vaak voelt de cliënt al direct resultaat. Er wordt tevens ondersteuning uitgemeten in de vorm van vitamines, mineralen, kruiden en remedies met een thema. Je krijgt leefstijladviezen mee, zoals het beperken van koffie, roken, alcohol en suikers.

De echte verandering kan alleen maar vanuit jezelf komen: opkomen voor jezelf, “nee” leren zeggen, jezelf op de eerste plaats zetten. Want vaak is dit de achterliggende oorzaak van burnout klachten. Je vindt jezelf minder belangrijk dan de ander en gaat maar door en door en door.

Verwen jezelf, neem tijd voor jezelf. Je bent het waard. Ga naar buiten, ga sporten, doe aan yoga, let op je ademhaling, ga mediteren, laat je lekker masseren. Zoveel mensen, zoveel wensen. Vergeet vooral niet om af en toe helemaal niets te doen. Niets doen kan heel heilzaam zijn. Het is jouw tijd.

En mag ik je nog een laatste tip geven? Start met Reiki en leer hoe je rust kunt brengen in je hoofd en lichaam via jouw eigen handen. Dat is wat mij zo geholpen heeft, toen ik in een moeilijke periode zat. Reiki heeft mij de regie over mijn leven weer terug gegeven. Ik gun het je zo.